Konya Seydişehir yurdun göbeginde kugulusu küpesi gölgesinde
Şairimiz Bahaddin Paslıdan Aşk Şiirini sunuyoruz
Aşk.!
Düşmeden bilinmez, tarif arama
Bir tanış; müşerref ol da gör, aşkı!
‘’Aşırı sevgi!’’der, lügatlar ama
Sen gel de bu garip kulda gör aşkı!
Ezelde sunulan, doludan içip
Bir buzdan gemiyle dümene geçip
Köpükten yelkeni, pervasız açıp
Ateşten deryaya dal da gör aşkı!
Alevden dalgalar karşına çıksın
Yelkenler tutuşsun, sereni yıksın
Gemin de mum gibi eriyip aksın
Ateşi gülistan kıl da gör, aşkı!
Artık ne gemin var nede can yeleğin
Yak aşkın şemine tüyün, teleğin
Ayrılsın canından beden şeleğin
Bir kuru can ile kal da gör, aşkı!
Aşk yoksa neyin var ve kaç kırattır
Aşk yoksa gövden yük yolun sırattır
Aşk yoksa can bile teferruattır
Atıver; motor tak, pil de gör; aşkı!
Bırak zil oynasın, kaşık el çırpsın
Tef göbek sallasın, davul göz kırpsın.
Ney gönül yarana tuz, biber serpsin
Sen gönül telinden çal da gör aşkı!
Ko meczup desinler, mecnun desinler
Derdine çılgınlık, cünun desinler.
Leyla’dır katili bunun, desinler
Bir Leyla okuna gel de gör aşkı!
Atıver eyninden yalan dünyayı
Göğüsle aşk denen tatlı belayı.
Hey PASLI! Buldun say gayrı Leyla’yı
Leyla’da mevlayı bulda gör, aşkı!
14.12.2007
Bahaddin Paslı
Hocam hani açıklama için ok çıkartırız ya o ok ama biraz kalın olmuş dedim ve Müdür bana o zaman yurtta kaldığımız için pılını pırtını topla git kovuldun dedi. Bende oturdum bir köşeye başladım sıfırcı fehime ye yazmaya;
Sirke ile karar halis kepeği
Afiyetle ham ederim, el açmam!
Boğazıma düğümlenen topağı,
Can evine: -Bam! ederim, yalvarmam!
Kalsam da hû, geçsem de hû, amennâ
Bir not için asla etmem, temennâ.
Dokuzluktum, sıfır verdin sen amma,
Tatilimi sem ederim, yalvarmam!
Kâdir olsan, ayaklarım küt etsen,
Gövdemi taş, aklım-fikrim kıt etsen,
Gözümü kör, dilimi lâl, tat etsen,
“-Ham hum!” eder, “-Kem küm!”derim, yalvarmam!
On Allah’ın imiş, dokuz Resûlün
Sekiz de seninmiş, buymuş usûlün,
Ben de asi bir ferdiysem bu neslin,
Derdi derde cem ederim, yalvarmam!
Sultan olsan, etmem asla ser-fürû
Hak edenden esirgemem küfürü.
Haksız yere verdiğin o sıfırı,
Kel yerime em ederim, yalvarmam!
Dara çeksen, yağlı iple boğdursan,
Yağmur edip gökten sıfır yağdırsan,
Okul ne ki Türkiye’den kovdursan
Kör kuyuya: Cumm! ederim, yalvarmam!
Annem: “-Oğlum; kâtip ol, gel!” dese de,
Tüm hocalar tüm hakkımı yese de,
Meteliğim kalmasa da kesede,
Sabrı nefse gem ederim, yalvarmam!
Kara oğlan; cebir için girerdi
Sıfırı: “-Yok!” diye tarif ederdi.
“- Soluna bir koyun, on eder!” derdi
Bir koyarım, on ederim, yalvarmam!
Hislerine yenik düşen eğitmen
Olsa olsa bir şey olur: Öğürtmen!
Zor PASLI’yı kırıklarla öğütmen
Ekler-pükler tüm ederim, yalvarmam!